|
اینقدر متعجبم که نمیدونم چی بگم...مگه میشه این حجم از وقاحت و بیشعوری و نفهمی و درک کرد...یک نفر چقدر میتونه با رفتارش و تصمیماتش دیگرانو اذیت کنه و طلبکار باشه...خودشو بزنه به نفهمی...پیامهای دونفره ای که تمامش فحش های وحشتناک بود...تحقیر شدن بود...صبری که داره برای تحمل یک آدم روانی دو شخصیتی تحسین برانگیز و همچنین سوال برانگیز هست...چطور میتونه...اگه اسم این دوست داشتن و عشقه پس چقدر تهوع آوره...
کاش...موقعی به خودش نیاد که دیگه دیر شده باشه...کاش... فقط نوشتم که یادم بمونه... برچسبها: بی اعصابی هام |