کمی از آرشیو وبلاگ قدیمیم از سال 93رو میخوندم...چقدر مینوشتم...روزی دو سه پست...از کوچک ترین جزییات...درخت و دیوار و آدمها و مداد و خودکار...و چقدر احساسی...احساسی که اگه اون سالها نداشتم شاید وضعیت زندگیم بهتر از این بود...احساسم مقصر بزرگ زندگیم بوده همیشه...

چقدر این نوشتن از هر چیزیو کم دارم این روزا...یادم رفته که چقدر خوب مینوشتم...آرهه...بذارید از خودم تعریف کنم و بگم که من واقعا خوب و متفاوت مینوشتم...و حیف شدم در این زمینه...

 

+ میخوام بعضی نوشته های گذشته رو گاهی بذارم تو کانالم


برچسب‌ها:
دیوونگی هام
+ تاریخ شنبه هفدهم فروردین ۱۳۹۸ ساعت 3:48 نویسنده Weißes Eule |