نمیدونم چرا آدمها تو روابطشون اینقدر خود درگیری دارند...اگه از رفتارهای طرف مقابلتون خوشتون نمیاد باید بهش بگید...اگه حوصلشو ندارید باید بهش بگید...هر چیزی که هست و بگید...طرف مقابل که علم غیب نداره بدونه شما چرا ناراحتید...چیزی که میشه با حرف زدن درستش کرد و اینقدر میپیچونید که گره کور میشه...اینقدر پیچیده که دیگه قابل حل نیست... 

دوستی دارم که هروقت با دوست دخترش به مشکل میخوره به من پیام میده...(منو مشاور روابط احساسی میبینه |: )...هربار هم سعی میکنم منطقی کمکش کنم...این بار به حدی داغون بود که میگفت حتی صدای دختره باعث اذیتمه...میگم خب تمومش کن...میگه بهم وابسته است...خب از اول به این فکر نمیکنن که وابستگی پیش میاد...جذب ظاهر طرف میشن...بیرون میرن میچرخن...خاطره میسازن...بعد میفهمن که خب زندگی که فقط این چیزا نیست...لباس ست کردنو عکس گرفتن نیست...اخلاق و رفتار طرف هم مهمه...از جو زدگی که خارج میشن...تازه چشماشون باز میشه...تازه جزییات رفتاریو میبینن...تازه میفهمن این آدم اونی نیست که من میخواستم...حالا چیکار کنم...!!

خلاصه که نشستم دارم فکر میکنم...چطور کمک کنم دختره کمتر اذیت بشه...!