آخی... یهویی دلم خواست بیام اینجا!
چقدر جالب که هنوز خیلیها مینویسن!
زندگی جریان داره و آدمها ادامه میدن... حتی اگه ما نباشیم... حتی اگه ما از یاد رفته باشیم...
یه کم از نوشتههای قدیمم رو خوندم و اصلا یادم نمیاد که چرا اینارو نوشتم :))))
میگن آدم فراموشکاره همینه دیگه...
در آستانهی سال نو... حالی نو براتون آرزو دارم... برای هر کسی که منو یادش هست... و برای هر کسی که منو یادش نیست...